klanten-aan-het-woord

"Vakmanschap en voorsprong is een leven lang leren."

De Villa Manager

In een van de woningen waar we als gezin verbleven werd ik geconfronteerd met ‘de villa manager’. Het was een geweldige metafoor voor hoe het helaas in bedrijven vaak ook gaat en het liet zo mooi zien dat het een verouderd model is.

We waren aangekomen na een reis van 2 uur vanuit Ubud op onze volgende locatie in Suluban Uluwatu (ook wel surfers paradise). We werden hartelijk welkom geheten door drie vriendelijke dames. Ze stelden zich keurig voor en verzorgde onze welkomst drankjes. Aangezien we in het huis ook aten hadden we de diner wensen voor deze avond doorgegeven. Dit werd nogmaals doorgenomen, terwijl de kinderen uitleg kregen over hoe de dvd speler werkte. We waren vergeten door te geven dat we ook wilde lunchen. In verband met de boodschappen geef je dat vaak in de ochtend door. Maar na wat overleg werd een eenvoudige Indonesische lunch in elkaar gezet waar menig restaurant in Nederland nog een puntje aan kan zuigen. Bij deze 3 dames zouden we duidelijk in goede handen zijn. 

Tijdens de lunch was hij daar. Een meneer met een sikje die ons smakelijk eten kwam wensen en mij in het bijzonder aansprak met ‘welcome mister Edwin’. Hij stelde zich na het eten voor als ‘de villa manager’, wat de nodige verwachtingen creëerde omdat wij allen wilde weten wat zijn specifieke rol dan zou zijn. Het werd al snel een boeiend spektakel om hem aan het werk te zien. Het eerste wat hij deed was vertellen hoeveel geld ik als deposit aan hem moest overhandigen. Daarmee was zijn rol als verantwoordelijke voor het beheer van de gelden duidelijk. Vervolgens ging hij een voor een de drie vaste personeelsleden aan ons voorstellen. Hetgeen reeds uitvoerig door de drie dames zelf al was gebeurd bij binnenkomst. Braaf stonden ze te luisteren en wij ook, terwijl iedereen dacht dit is dus niet meer nodig. Ik gaf een knipoog aan een van de dames die voorzichtig glimlachte.  

Tijdens het prepareren van het avondeten was de villa manager in de keuken aanwezig. Hij gaf aanwijzingen over hoe iets te snijden bijvoorbeeld. Dit terwijl een van de drie dames verantwoordelijk was voor het koken, dit fantastisch kon, in control was in de keuken en de andere twee dames goed aanstuurde. Wat de villa manager hier aan toe kwam voegen was een raadsel. De dames voelde zich op hun handen gekeken en de villa manager was duidelijk overbodig.  

In het huis was ook een klein kantoortje met een bureau met laptop en o.a. de wijn koelkast. Dit bleek het territorium van de villa manager. Hij zat hier het grootste deel van de tijd. Wat hij deed blijft een mystery. Ik had direct contact gehad met de eigenaresse om alles te boeken etc. en daar was de villa manager niet in beeld geweest. Het contact hebben met de gasten was dan ook niet wat hij deed daar in dat kantoortje. Op mijn vraag of hij een yoga teacher privé in de villa kon organiseren, gaf hij aan dat ik dat beter zelf kon regelen in het dorp. Dat was dus kennelijk ook niet een van zijn taken. En toen ik ’s avonds een wijntje wilde bleek het kantoor met de wijn koelkast uiteraard dicht.

Ondertussen hadden we begrepen dat de dames full-time aanwezig waren en beschikbaar voor ons. Dit omdat het hoog seizoen slechts 2 maanden duurt op Bali en ze daarna eigenlijk 10 maanden weinig te doen hebben. De villa manager had echter een andere status. Hij kwam altijd ergens rond 11.00 in de ochtend en kwam einde van de dag rond 19.00 uur altijd keurig gedag zeggen en voegde er dit keer aan toe dat hij een dag later er pas weer zou zijn gezien zijn vrije dag. Op zich helemaal prima natuurlijk want de dames redde zich heel goed, maar waarom waren de dames full time beschikbaar en de villa manager niet? 

In een van de kamers stonk het verschrikkelijk. Een van de dames vertelde heel eerlijk dat er vorige week mensen waren geweest die een geurtje in de airco hadden gedaan en zij nu al dagen bezig was geweest deze geur eruit te krijgen. Toen ik de villa manager wees op de stank gaf hij aan dat het waarschijnlijk een dode salamander was en dat hij morgen naar de airco ging kijken. Ware het niet dat hij even vergat dat morgen zijn vrije dag was…  

De villa manager staat voor mij vrees ik symbool voor veel managers of leidinggevenden in organisaties waar ik kom. Ik vraag me zo vaak af wat ze doen. Kan er soms mijn vinger niet op leggen, maar de zweem van overbodigheid is wat ik altijd ervaar. Ze zijn niet transparant in hun werkzaamheden en resultaten. Bemoeien zich met details op momenten dat dit vaak niet meer nodig is, vertragend werken en het eindproduct niet beter maken. Het effect op de medewerkers is altijd duidelijk demotiverend en maakt dat men afwachtend wordt. Het was leuk om zo aan den lijve iemand voor dagen te kunnen observeren wat in onze werkpraktijk vaak niet mogelijk is.  

Ik zie gelukkig veel nieuwe organisatie modellen ontstaan, waar de rol van manager verdwijnt of meer dienend wordt. Het is deze stijl die maakt dat mensen tot bloei komen en hun capaciteiten volledig gebruiken. Het vraagt een stijl van vertrouwen geven. Liz Wiseman noemt dit type leiders die vertrouwen geven ‘multipliers’. Daarnaast experimenteren bedrijven zoals Zappos met nieuwe organisatievormen zoals Holocracy, waarin medewerkers werken in zelf sturende cirkels. Op zich modellen zie we eerder hebben gezien bij Semco en bijvoorbeeld bij de celfilosofie bij BSO/Origin van één van mijn favorieten: Eckart Wintzen

“Successful companies will be the ones that put quality of life first. Do this and the rest – quality of product, productivity of workers, profits for all – will follow.” - Ricardo Semler

Wat we zien in de afgelopen decennia is een hernieuwde zoektocht naar een vorm van organiseren, managen en leidinggeven die past bij wat mensen belangrijk vinden. De villa manager is niet de stijl die het verschil gaat maken. Helaas zie ik ze nog veel te vaak. Wat voor leidinggevende of manager ben jij? Een villa manager of manager nieuwe stijl?

Edwin Boom, Managing director Moovs

Mastertrainer Benelux Values in Action

Meer van Edwin

Premium service